KÜÇÜK AĞAÇ’IN EĞİTİMİ – Forrest Carter (Kitap Yorum)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

KÜÇÜK AĞAÇ’IN EĞİTİMİ – Forrest Carter

Küçük Ağacın Eğitimi - Forrest Carter Photo by Habuniaa

“… iyi bir şeyle karşılaştığın zaman yapman gereken ilk şey bulabildiğin insanla onu paylaşmaktır; bu şekilde iyilik öyle bir yayılır ki nereye gittiğini bilemezsiniz.”
Öğretmenlik de böyle değil midir? Sahip oldukları bilgi-birikimi öğrencileri ile paylaşarak bilginin öyle geniş kitlere ve zamana yayılmasını sağlarlar ki öğrencileri üzerindeki ufacık bir damla kadar dahi dokunuşları, dünyaya-yaşama okyanus büyüklüğünde etki eder. Öğretmenlerimiz ailemizden sonraki en önemli değerlerimizdir. Bu kitabın yorumu yazmak da böyle anlamlı bir güne nasip oldu. Bu vesileyle bizleri bu seviyeye getiren değerli öğretmenlerimizin başta eşim olmak üzere hepsinin Öğretmenler Gününü kutluyorum. Geleceğe güzel nesiller yetiştirmelerini diliyorum.

Kitabımıza geçecek olursak adından da anlaşılacağı üzere ‘Küçük Ağaç’ın Eğitimi’ bir eğitim kitabıdır. 4-5 yaşlarında annesini ve babasını kaybedip Büyük babası ve Büyük annesinin himayesinde her türlü yapaylıktan uzak yaşayan Çeroki Kızıl derelisi bir çocuğun eğitim hikayesini anlatmaktadır. Detaylarında gizli olarak: egemenlik ve güç tutkusu peşinde koşan beyaz adamların, kendini dünyanın efendisi zanneden  beyaz adamların yok ettikleri bir ırkla olan hikayesini de anlatmaktadır. En öz bir şekilde ‘Yüreği olan bir kitaptır bu‘ .
Eğitimin ne kadar önemli olduğunun daha da anlaşıldığı bu günlerde bir bina, bir okul olmadan bir çocuğun uygulamalı bir şekilde ve yaşadıklarından ders alır bir şekilde nasıl eğitilebileceğinin de cevabıdır bu kitap. Yer yer hüzünlenip yer yer güldüren, ders veren okurken altı çizilesi bir çok yer bulacağınız bir kitaptır.
Kitabın sonunda okumuş olduğum şu yorumda düşünülmesi gerekir gerçekten: “Kitap, Beyaz Adam’ın yaratıcılığı körelten eğitimini sorgulamaya çağırıyor okuru.”(Buket ÖKTÜLMÜŞ)
Kitap o kadar güzel şeylerden bahsediyor ki bitsin istemiyorsunuz ve aslında dayandığı temel konunun insana canlı cansız her şeyle karşılıklı saygı-sevgi içerisinde yaşamak olduğunu fark ediyorsunuz.
Kitap sizlere turp,patates,mısır,bezelye veya şeftalinin ne zaman ekilmesi gerektiği konusunda da bilgilendiriyor.(Sebze ve meyve dikimi konusunda meraklı olan benim ilgimi çekti bu cümleler 😀 )
Kitapta tutumlu olmak ile cimri olmak arasındaki farkın da üstünde duruluyor ki bence bu çok önemli bir mevzu. Cebindeki bütün parayı harcamakla meşgul bir nesil olan bizlerin en ufak birikinti yapma çabası içerisinde olanları cimri olmakla suçlamak gibi alışkanlarımızı belkide ortadan kaldırmada iyi bir açıklama olabilir.
Kısacası kitap unuttuğumuz ve biz insanlara has olan duyguları tekrardan bizlere hatırlatıyor.

Kitaptan dolayı benim de (tam olarak kitapta yapıldığı şekilde) bir ‘Mokasen im ‘ olmasını istediğimi belirtmek isterim.
Dörtte bir kullanılmış ay –> Hilal     ifadesinin de bayağı bir tebessüm etmemi sağladığını da eklemek isterim.
‘Gözyaşı yolu’ nun anlatıldığı kısmın da oldukça hüzünlü olduğunu belirttikten sonra kitabı çok beğendiğimi ve herkesin okumasını da tavsiye ettiğimi belirtmek isterim

 

Kitaptan bir cümle ile kapanış yapacak olursak:”Küçük Ağaç’ın Eğitimi anlatılması değil hissedilmesi gereken bir kitap”

— Habuniaa —
#KüçükAğaçınEğitimi #ForrestCarter #24KasımÖğretmenlerGünü

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

You may also like...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.